Cafekonomi.com

2011 genel seçimlerine yaklaşık 1 yıllık bir süre kalmışken, ankara’nın gündemi itibariyle türk halkı genel seçimler öncesi bir kez de referandum için sandık başına gidecek. hükümetin hazırladığı anayasa değişikliği paketine muhalefetin sert eleştiriler getirmesi ve meclisten 367 kabul oyu alamayacak olması yüksek bir ihtimalle bizleri yaz mevsiminin ilk ayında sandık başına götürecek. akp hükümetinin iktidar koltuğuna oturduğu 7 yıl boyunca muhalefetle hangi konular üzerinde fikir birliğine vardıklarını düşünüyorum da pek bir başlık çıkmıyor ortaya. hatırlayabildiklerimin başında kuzey ırak’a yapılan hava saldırıları öncesi meclis’ten alınan tezkere geliyor. bir ikincisi de cumhurbaşkanlığı seçim sürecinde mhp’nin akp ile anlaşması. bunun dışında meclis’in fikir birliğine vardığı bir üçüncü başlık yok. ne acı!

Devamını oku »

cumartesi günü diyarbakırspor – bursaspor maçında yaşananları gördükten sonra yaşadığımız bu ülke hakkında olumlu şeyler düşünen sanırım yoktur. ne sevinmeyi biliyoruz, ne üzülmeyi, ne tepki tepki vermeyi, ne nerede duracağımızı. futbolcuların stadyuma polis otobüsüyle geldiği, polis kaskıyla stadyumdan kaçırıldığı gazetecilerin, futbolcuların, hakemlerin üzerine bilumum yabancı maddenin ve koca koca taşların atıldığı bir futbol maçıydı kağıt üstünde. futbolun hiçbir unsurunun barınmadığı bu maç takip ettiğiniz üzere tamamlanmadı.

bundan sonra bahsedeceklerimin dün oynanan futbol maçı ile alakası olmamakla birlikte türk insanının spora yaklaşımını açıklamaya yönelik olacaktır. sporun her dalı sosyal yaşantının getirdiği sıkıntılardan uzaklaşmaya, kişisel gelişime bir araç olarak görülmüştür dünyanın her yerinde. ne yazık ki dünyada süregelen bütün kuralların farklı algılanıp, uygulandığı ülkemizde spor ve spor ile ilgili tüm terimlerde bundan nasibini alarak kendi kuralları ile oynanır olmuş. bu konudaki yanlışları gidermek için hiçbir şey yapmadığımız gibi, aksine kendi yanlışlarımızdan doğruya ulaşacağımızı düşünerek yaklaşıyoruz olaylara. bütün bu olayları da koltuklarına sıkı sıkıya oturan, çözüm adına yıllardır hiçbir şey yapmayan yöneticilerden bekliyoruz.

Devamını oku »

birkaç gün önce temsilciler meclisi dış ilişkiler komisyonu tarafından kabul edilen karar tasarısının üzerine tartışmalar hala devam ediyor. bize göre ermeniler, ermenilere göre biz suçlu taraftayız. insanlık boyunca sonucu hiçbir zaman ortaya çıkmayacak bir mesele olarak duruyor 1915′te olan olaylar. bu konuyla alakalı taner akçam’ın 2003 tarihli bir yazısını aşağıya kopyaladım. kaynaklarla destekli ilginç bir yazı olmuş. tarihin tozlu raflarından çıka gelen bu tür yazılara ve yorumlara oldukça ihtiyaç var. karşılaştıkça buradan paylaşmaya devam ederim.

taner akçam - 25/5/2003

1915′te yaşananların bir toplu öldürme olayı olduğu, başta mustafa kemal olmak üzere, dönemin aktörleri açısından tartışılan bir konu bile değildi. ana tartışma “türklerin” nasıl “cezalandırılması” gerektiği üzerineydi.

1915 olayları etrafındaki tartışmalarda, “türk tezinin” üzerinde en çok durduğu konuların başında, ermeni çevrelerin, ölen insan sayısını abarttıkları iddiası gelir. gerçekten kaç insan öldü veya öldürüldü? artık bosna’da, yedi bin kişinin ölümünden sorumlu generallerin soykırım suçuyla yargılandığı bir dünya için çok garip bir tartışma bu. üstelik bu tartışmayı yapanlar, 1948 birleşmiş milletler soykırım tanımının, öldürme ilkesini soykırımı için şart saymadığı basit gerçeğinden bile habersiz görünüyorlar. bu nedenle, ölü sayısının, 1 veya 1,5 milyon değil de, 50 binden başlayıp 600 bine kadar çıkan değişik rakamlar olduğunun ileri sürülmesinin hiçbir önemi yok ve bu nedenle ciddiye alınmıyor. sadece suçluluk telaşının bir ifadesi olarak okunuyor ve yorumlanıyor. bu, bizimkilerin görmediği, görmek istemediği bir gerçek.

Devamını oku »

konu ermeni olayları olunca son yıllarda gündem sürekli birbirini tekrarlıyor. her 24 nisan yaklaştığında amerika başkanlarının konuşmasında ermeni olaylarından soykırım olarak mı bahsedecekler diye haberler yapılıyor. ayrıca birkaç yılda bir bugün olduğu gibi ermeni olaylarının amerika tarafından onaylanıp onaylanmayacağı konuşulur. bugün temcilciler meclisi dış ilişkiler komisyonu tarafında kabul edilen karar tasarısı bundan 3 yıl önce yine aynı meclis tarafından kabul edilmişti. o gün 21 e karşı 27 oy ile kabul edilen tasarı bu sene 22’e karşı 23 oy ile kabul edildi. unutmamak gerekir ki bu komisyonun almış olduğu bu kararın bağlayıcı bir şartı yok. bir nevi tavsiye niteliği taşıyor. yani amerika’nın ermeni olaylarını kabul ettiği anlamına gelmiyor. başkan obama’nın tasarının geçmemesi için gösterdiği çaba her ne kadar samimi gelmese de, bundan sonra üst parlementolarca kabul edilmesi zor bir ihtimal olarak duruyor.

ermeni olayları her gündeme geldiğinde “ bırakalım tarihçiler araştırıp, açığa çıkartsın” denile dursun bugün dünyanın birçok ülkesi bu iddaların gerçekleştiğini ve osmanlı imparatorluğu dönemiden ermenilere soykırım yapıldığını tanımaktadır. bu ülkeler arjantin, belçika, kanada, güney kıbrıs cumhuriyeti, fransa, yunanistan, italya, litvanya, lübnan, hollanda, polonya, rusya, slovakya, isviçre, uruguay, vatikan, venezuella ermeni olaylarını soykırım olarak nitelendirmektedir. ayrıca amerika birleşik devletleri’nin 44 eyaleti de ermeni iddalarını soykırım olarak tanımaktadır. bunun yanı sıra avrupa konseyi, insan hakları derneği, avrupa parlamentosı gibi önemli kuruluşlar da ermeni olaylarını soykırım olarak nitelelemektedir.

birkaç saat önce onaylanan ve 46 temsilcinin bulunduğu komitenin 23 evet 22 hayır oyu alarak karara bağlanan tasarının içeriğinde neler var, osmanlı imparatorluğu ne ile suçlanıyor bakalım.

Devamını oku »

geçtiğimiz hafta yani 22 – 28 şubat tarihleri arası vergi haftası olarak kutlandı. gelir idaresi başkanlığı tarafından verginin önemine dair çeşitli konferanslar yapıldı. türkcell süper lig maçlarına çıkan futbol takımları vergisel mesajlar içeren bez afişlerle sahaya çıktı, kentlerin çeşitli yerlerine gelir idaresinin hazırladığı afişler asıldı. türk ekonomisi için olmazsa olmaz kalemlerin en başından gelen verginin önemi bir kez daha belirtildi.

vatandaşlık görevlerinin en başında gelen vergi, devletin gerçek ve tüzel kişiliklere yüklediği ekonomik zorunluluktur. devlet vergiden elde ettiği gelir ile harcamalarına karşılık gelir kalemleri yaratır. yolu olmayana yol yapar, suyu olmayan su getirir. kısaca vergiler döner dolaşır vatandaşa geri gelir. tabi bunlar kağıt üzerinde yazılı kurallar. dünyanın en yüksek vergilerinin uygulandığı ülkemizde vergi adaletsizliği tıpkı gelir adaletsizliği gibi tavan yaptmış durumda. her ne kadar anayasa’nın 73. maddesinde vergilendirmenin eşitlik ilkesinin gereği olduğu belirtilerek verginin herkesin mali gücüne göre yapılmasının gerekliliği vurgulansa da ülkemizde keyfi sebepler ile yapılmaya devam ediliyor.

Devamını oku »